বিদায়ৰ বেলিকাত

                    বিদায়ৰ বেলিকাত

ফুলৰ কলিৰ দৰে তোমাৰ ওচৰলৈ আহিছিলো
আলফুলীয়া এটি শৰীৰ লৈ
তুমি মোক দিলা এক পূণাংগ ৰুপ
বিলাল সুবাস এপাহ মনোমোহা ফুল হৈ,

তোমাৰ ওচৰলৈ এদিন আহিছিলো মই
এটি সামান্য ঋতু হৈ
কমাৰৰ দৰে গঢ়িলা তুমি মোক
জেউতী চৰাব পৰাকৈ ,
তুমি মোক শিকাইছিল (অতীতক নাযাবা পাহৰি)
আজি তুমি মোৰ বাবে অতীত
মোৰ মন বিপন্ন হৈছে তোমাৰ সান্নিধ্য বিচাৰি
মই কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰো জীৱনত তোমাৰ সঁহাৰি
আজি তুমি মোৰ ওচৰত নাই
কিন্তু তোমাৰ ছাপ আজিও মোৰ ওচৰত
তুমি দিয়া জ্ঞান সমূহ ৰাখিম মই সযতনে
শেষ বাৰৰ বাবে সেৱা জনালো,
পাৱে পৰি তোমাৰ চৰণত।